ΑΣΤΙΚΗ ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΑ. Από το Blogger.
RSS

Οι υπόγειες στοές στον "κόμβο" Φιλοθέης-Αμαρουσίου-Χαλανδρίου

Η εισήγηση του Παναγιώτη Δευτεραίου με αντικείμενο τις υπόγειες στοές υδραγωγείων, τις κοίτες καλυμμένων ρεμάτων και μια σήραγγα διαφυγής με υπόγειο φρέαρ, που διασταυρώνονται στον "κόμβο" στα όρια Φιλοθέης, Χαλανδρίου, Αμαρουσίου, μέχρι και τη Νέα Ιωνία, στη διημερίδα «Αστικα Ρέματα, Υδάτινες διαδρομές στο Περιβάλλον και τον Πολιτισμό – Διαχείριση και Προοπτικές», που διοργανώθηκε από τη Δημοτική Κοινωφελή Επιχείρηση Φιλοθέης – Ψυχικού και την Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρία “ΙΑΝΘΗ”, με την επιστημονική συνεργασία του Εργαστηρίου Αστικού Περιβάλλοντος του ΕΜΠ, του Παρατηρητηρίου Πολιτών για την Αειφόρο Ανάπτυξη (CISD), και του Συλλόγου "Πολίτες υπέρ των Ρεμάτων, ΡΟΗ", στο ξενοδοχείο Civitel Olympic στο Μαρούσι.  
Ο Π. Δευτεραίος, Πολιτικός Μηχανικός ΕΜΠ (γεωτεχνικός), σπηλαιολόγος, υποψήφιος διδάκτωρ στα αρχαία υπόγεια υδραυλικά έργα, επικεντρώνει την εισήγησή του στην περιοχή της υπόγειας -σήμερα- συμβολής του “τριπόταμου” των αστικών ρεμάτων Φιλοθέης, Χαλανδρίου, Αμαρουσίου. Τα τρία ρέματα κυλούν μαζί ως χείμαρρος Ποδονίφτης προς τον Κηφισό, ενώ το ρωμαϊκό Αδριάνειο Υδραγωγείο διέρχεται κάτω από την υπογειοποιημένη κοίτη, σε μια θέση όπου δέχεται και τον παράπλευρο ενισχυτικό κλάδο του, προερχόμενο από τη Μονή Πεντέλης, παράλληλα με τη ρεματιά του Χαλανδρίου, ζήτημα στο οποίο αναφερθήκαμε και στην προηγούμενη ανάρτηση. Από το ίδιο σχεδόν σημείο, άρχεται και υπόγεια οδός εξόδου ύδατος, που κατευθύνεται προς το Μετόχι της Καλογρέζας, από το οποίο ξεκινά μια άλλη υπόγεια στοά, που καταλήγει απέναντι, στον λόφο της Κρύπτης της Αγίας Φιλοθέης, και χρησιμοποιήθηκε ως μυστική οδός ασφαλούς μετακίνησης, στα χρόνια λειτουργίας του μοναστηριού.
Επίσης, βεβαιώνει ότι η γνωστή κτιστή υδατογέφυρα στην Καποδιστρίου, πάνω από την υπόγεια πια κοίτη του Ποδονίφτη, δεν είναι τμήμα του Αδριάνειου Υδραγωγείου, αλλά ανήκει σε άλλο, επιφανειακό υστερορωμαϊκό υδραγωγείο, το οποίο περνούσε τον ποταμό στην περιοχή της Ν. Ιωνίας πάνω από την άλλη γνωστή κοιλαδογέφυρα, και στη συνέχεια μέσω μικρής σήραγγας, τον παρακείμενο λόφο, κατευθυνόμενο προς την Αθήνα δυτικά των Τουρκοβουνίων, τελείως αντιδιαμετρικά με το Αδριάνειο, που περνάει από την άλλη πλευρά τους.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Κρυφές ματιές στα... διάσημα μυστικά της Πεντέλης, σήμερα!


Με τη συγκεκριμένη ανάρτηση, για ένα ζήτημα κυριολεκτικά εξαντλημένο από ερευνητικής πλευράς, δεν φιλοδοξούμε να προσθέσουμε καμία νέα ουσιαστική πληροφορία σε όσα αφορούν τη σπηλιά του Νταβέλη. Αυτό το πραγματοποίησαν επάξια κατά το παρελθόν άνθρωποι που αφιέρωσαν τη ζωή τους στην περιοχή και το βουνό. Η δική μας προσέγγιση αποτελεί μόνο έναν περίπατο με κλεφτές ματιές στα πιο ενδιαφέροντα πραγματικά σημεία του πεντελικού μύθου, μια ανακεφαλαίωση, μια περίληψη, μια -αν θέλετε- διασκευή ενός πολύ πολύ γνωστού "κομματιού" της μυστικής και άλλοτε φανερής (παρα)φιλολογίας της υπόγειας Αθήνας. Τι κι αν απέχουμε χιλιόμετρα από το κέντρο; Οι θρύλοι πάντα προσπερνούν τέτοιου είδους εμπόδια, συνδέοντας απίστευτες αποστάσεις υπογείως. Εμείς όμως, όπως πάντα, θα επιλέξουμε τις διαδρομές της αλήθειας.

...Το μεγαλύτερο από τα σύγχρονα μυστήρια που έχει ποτέ απασχολήσει τον πληθυσμό αυτής της χώρας μέχρι σήμερα, δικαιωματικά ανήκει στην Πεντέλη και στη σπηλιά του Νταβέλη (ή Αμώμων). Οι αμέτρητοι Αθηναίοι που επισκέπτονται συνεχώς τα τελευταία 35 χρόνια τη σπηλιά και τη γύρω περιοχή, προσπαθώντας να επιβεβαιώσουν φήμες για παράξενα όντα, Α.Τ.Ι.Α., κρυμμένες υπόγειες στοές και άλλες συνωμοσίες που αγγίζουν πλέον το επίπεδο του θρύλου, το επιβεβαιώνουν.
Όλα ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 1977 με τη δημοσίευση ενός άρθρου περί ιπτάμενων δίσκων αλλά και μυστικών έργων στην τοποθεσία, όπου κατά τον ερευνητή Γ. Μπαλάνο είχαν συμβεί πολλά ανεξήγητα φαινόμενα και στο παρελθόν… Ο ίδιος αλλά και άλλοι ερευνητές κάνοντας την αρχή από τη δεκαετία του ’60, μας μεταφέρουν τις περίεργες εμπειρίες τους από τη σπηλιά, που σχετίζονται κυρίως με τα στενά τούνελ που ανοίγονταν τότε στο εσωτερικό της, πριν ξεκινήσουν τα περίφημα έργα. Τα μέλη των ερευνών εκείνων αναφέρονται σε μια παράλογη συμπεριφορά την οποία όμως ξεχνούσαν όταν έβγαιναν από τη σπηλιά, ενώ υποστηρίζουν ότι μέσα στις στοές και τα πηγάδια συνέβαιναν παραφυσικά φαινόμενα και τα ηλεκτρικά όργανα δε λειτουργούσαν κανονικά...

[Μέρος του κειμένου της παρούσας ανάρτησης βασίζεται σε ένα άρθρο που μου ζητήθηκε από το περιοδικό Mystery, και δημοσιεύτηκε τον Δεκέμβριο του 2012. Π.Δ.]

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Υπόγειος Ιλισός (Μέρος Β΄): Ο κλάδος του Ζωγράφου


Ο υπόγειος Ιλισός, μια περιπετειώδης και επικίνδυνη υπόγεια διαδρομή από την Καισαριανή μέχρι την Καλλιθέα, που πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά (ολόκληρη) στις 18/10/2011, βρίσκεται στην κορυφή των προτιμήσεων των αναγνωστών της σελίδας μας έχοντας ξεπεράσει τις 20000 θεάσεις και οδεύει προς τις 25000 από τις 28/4/2013 που παρουσιάστηκε. 

Κατά καιρούς πολλοί είναι αυτοί που μας έχουν ζητήσει να επαναλάβουμε την πλήρη διαδρομή με μεγαλύτερη ομάδα ώστε να συμμετέχουν, και αρκετοί εκείνοι που επιχείρησαν να την πραγματοποιήσουν μόνοι τους, αλλά η αλήθεια είναι ότι ούτε εμείς την ξανακάναμε ποτέ ολόκληρη, παρά μόνο τμήμα της από την έξοδο της Καλλιθέας μέχρι το Καλλιμάρμαρο. Η διαδρομή αυτή κρύβει πολλούς κινδύνους από ολίσθηση, πτώση και έκθεση σε μολυσμένα νερά, έντομα και τρωκτικά (κατσαρίδες, ποντίκια), κινδύνους σχετικούς με την ποιότητα του αέρα στο εσωτερικό των σηράγγων (οι οσμές είναι πολύ έντονες), σχετικούς με την παρουσία επικίνδυνων ανθρώπων που ενδέχεται να βρίσκουν “καταφύγιο” σε αυτά τα υπόγεια (όλοι θυμόμαστε την παρκαρισμένη μηχανή...), και τέλος μεγάλο κίνδυνο έκθεσης σε συνθήκες που μπορεί να προκαλέσουμν πνιγμό, εάν βρέξει ξαφνικά και δυνατά κατά τη διάρκεια της επίσκεψης. Για αυτό και τονίζουμε επανειλημμένως ότι δεν επισκεπτόμαστε ποτέ υπόγεια ρέματα, εάν πρώτα δεν έχουμε ελέγξει τον καιρό, και φυσικά εάν υπάρχει στον ορίζοντα η οποιαδήποτε υποψία βροχής. Οι στοές αυτές είναι αποχετευτικοί αγωγοί των ομβρίων και έργα αντιπλημμυρικής προστασίας, και δεν είναι κατασκευασμένες οδοί κίνησης προσωπικού ή ασφαλούς διαφυγής. 

Στη συγκεκριμένη ανάρτηση, με αφορμή κάποιες σχετικές δράσεις που σχεδιάζονται, επανερχόμαστε για να παρουσιάσουμε τον κλάδο του Ζωγράφου του Ιλισού, τεκμηριωμένα και με το διαθέσιμο υλικό, ώστε να αποτελέσει τη βάση για την προσθήκη νέου υλικού στο μέλλον, είτε αυτό αποτελεί προϊόν “δράσης παρέας”, είτε επαγγελματικής δραστηριότητας. Επίσης η ανάρτηση αυτή ας αποτελέσει και μια αφορμή για την (απαραίτητη) ανανέωση του πρώτου άρθρου του Ιλισού, με προσθήκη περισσότερου φωτογραφικού υλικού και τεχνικών στοιχείων σχετικών με την κατασκευή του έργου, και την ταυτοποίηση με τη σημερινή υφιστάμενη κατάσταση. 

 ΣΥΝΤΟΜΑ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ 

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Στο 2ο [άγνωστο] υπόγειο γερμανικό καταφύγιο της Ραφήνας (εξερεύνηση)

...Η έκπληξη ήταν μεγάλη και η αγωνία ακόμα μεγαλύτερη, όταν αντίκρισα την είσοδο της κατηφορικής στοάς, αλλά και το εσωτερικό της γεμάτο με μπάζα σχεδόν μέχρι την οροφή... Ήμουν σίγουρος όμως ότι στο τέλος της διόδου, θα υπήρχε κάποιο μικρό άνοιγμα που θα μας οδηγούσε στο εσωτερικό των στοών... Είπα στον εαυτό μου: "θα μπω!" και ειδοποίησα τους υπόλοιπους να έρθουν αμέσως στο σημείο όπου βρισκόμουν. Π.Δ.

Στο άρθρο αυτό μπορείτε να δείτε αποκλειστικές εικόνες από την εξερεύνηση του άγνωστου -και 2ου κατά σειρά- υπόγειου καταφυγίου που εντοπίζουμε στην περιοχή της Ραφήνας. Το πρώτο και γνωστό πλέον καταφύγιο, παρουσιάστηκε στο ιστολόγιό μας στις 1/9/2013, ένα έτος μετά τον αρχικό του εντοπισμό και την πρώτη εξερεύνηση (Οκτώβριος 2012), και μπορείτε να διαβάσετε σχετικά με αυτό αλλά και με την ιστορία της περιοχής πατώντας στον σύνδεσμο: Υπόγειο γερμανικό καταφύγιο Ραφήνας Α΄. Μπορείτε δε να το επισκεφτείτε οργανωμένα και συνοδευόμενοι με ασφάλεια, μέσα από την προσεχή εκδρομή της Terra Incognita Travel, την Κυριακή 31/7/2016. Για περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής επισκεφτείτε τη σελίδα της εκδρομής: "Η γη των Μαραθωνομάχων και το γερμανικό καταφύγιο" (υπεύθυνη διοργάνωσης: Γεωργία Μπουρμπούλη)

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Η απόφραξη της εισόδου της Καταβόθρας Σκούρτων (Ιούνιος 2016)


Σκούρτα, 19/6/2016. ...Ο φόβος που αισθάνθηκα αρχικά βλέποντας έναν τεράστιο όγκο γαιών να λείπει, σκεπτόμενος ότι "αν δεν έχουν καταλήξει στο εσωτερικό του βαράθρου, τότε πού βρίσκονται", βγήκε αληθινός...  Π.Δ.

Σε επισκέψεις προηγούμενων ετών (2010, 2013, 2014) την ίδια εποχή, η καταβόθρα βρισκόταν, ανάλογα με τα καιρικά φαινόμενα των περασμένων μηνών, είτε με λίγα νερά ώστε να είναι επισκέψιμη σε κάποιο βαθμό -άλλοτε περισσότερο, άλλοτε λιγότερο (2010, 2013)-, είτε με πιο πολλά, με τον καταρράκτη να υφίσταται στο στόμιο του βαράθρου (2014) μην επιτρέποντας καν την είσοδο στο εσωτερικό. Φέτος, η επίσκεψη, ενώ έγινε με σκοπό την εξερεύνηση κάποιων τμημάτων που ήταν αποκλεισμένα τα προηγούμενα χρόνια λόγω υψηλής στάθμης των υδάτων, ελπίζοντας σε μία χαμηλότερη στάθμη, βρεθήκαμε μπροστά σε μια αναπάντεχη δυσάρεστη έκπληξη. 

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Εξερεύνηση σπηλαιοβαράθρου "Πενθεσίλεια" - Μαρμέικο Βοιωτίας


ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ. Σπηλαιοβάραθρο "Πενθεσίλεια" / Περιοχή Μαρμέικο Νομού Βοιωτίας
Βάθος: 40 - 50 m (προσεγγιστικά) / πυθμένας καλυμμένος από χωμάτινο στρώμα
Καταχώρηση (Α.Σ.Μ.): στο αρχείο της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας (Ε.Σ.Ε.)  

Το άγνωστο και ανεξερεύνητο σπήλαιο εντοπίστηκε στις 2/6/2012, από την Γεωργία Μπουρμπούλη, τον Παναγιώτη Δευτεραίο και τον Κώστα Κάζα, φίλο μας από την περιοχή, ο οποίος και μας οδήγησε, μετά από πολύωρη αναζήτηση σε άκρως δύσβατη ορεινή περιοχή, ενώ είχαν προηγηθεί κι άλλες επίπονες αναζητήσεις, βάσει πληροφοριών των ντόπιων κατοίκων. Όταν επιτέλους το βρήκαμε, η Γεωργία πρότεινε να του δώσουμε το όνομα της μυθικής βασίλισσας των Αμαζόνων "Πενθεσίλεια", δίνοντας ταυτόχρονα και την υπόσχεση ότι σύντομα θα επιστρέψουμε για να το κατέβουμε. Το σύντομα όμως, σε πολλές περιπτώσεις μοιάζει τελικά να είναι σχετικό, καθώς εξαρτάται από διάφορους παράγοντες που μεσολαβούν στο μεταξύ. Έτσι, στη δική μας περίπτωση, το "σύντομα" διάρκεσε τέσσερα ολόκληρα χρόνια, μέσα στα οποία έγιναν αμέτρητες άλλες εξερευνήσεις, μεταξύ των οποίων και το εντελώς άγνωστο σπήλαιο της μυκηναϊκής ακρόπολης Γλα...  Όμως η απόλυτη ικανοποίηση της επίτευξης του στόχου, έστω και τόσα χρόνια μετά, ήταν ένα ανεπανάληπτο συναίσθημα! Το ανεξερεύνητο σπηλαιοβάραθρο στο Μαρμέικο του Νομού Βοιωτίας, παρά τις δυσκολίες των σαθρών τοιχωμάτων στο στόμιο του, με επιμονή αρματώθηκε (*αρμάτωμα = το στήσιμο των αγκυρώσεων και των σχοινιών στη γλώσσα των σπηλαιολόγων) και με συγκίνηση εξερευνήθηκε πλήρως, σε συνολικό βάθος 45 περίπου μέτρων, με την εξαιρετική παρέα του φίλου μας του Κώστα.  

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Τα Μεταλλεία σιδήρου στον Άγιο Ελισαίο Λακωνίας (Μέρος β) ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ!!!




''Κάθε φορά που ξεκινάμε μία έρευνα, πιάνουμε το νήμα από το τέλος και αρχίζουμε να το τυλίγουμε. Οι μεταλλευτικές στοές στον Άγιο Ελισαίο Νεαπόλεως της Λακωνίας είναι ένα καλό παράδειγμα, του πως η ιστορία ενός τόπου μένει αραχνιασμένη και απλά περιμένει ένα μικρό έντομο για να ενεργοποιηθεί ο ιστός της ιστορίας πάλι...''
Σε πολλούς είναι γνωστά ή άγνωστα τα μεταλλεία του Αγίου Ελισαίου που κυρίως συνδέονται με την μεταλλευτική δραστηριότητα της Γερμανικής εταιρείας GROMMAN, μέχρι και τις παραμονές του 2ου παγκοσμίου πολέμου.
Αυτό που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι πως η εξόρυξη του σιδήρου στα Βάτικα χάνεται στα βάθη της Ιστορίας.
Ο ορεινός όγκος μεταξύ Αγίων Αναργύρων – Κουλεντιανού πύργου και Βιγκλαφίων, γνωστός ως Όρος (ενταγμένος στο Δίκτυο Natura και προστατευόμενος από το ΣΧΟΑΠ ως ιδιαίτερος ορεινός όγκος), είναι πλούσιος στο ορυκτό αιματίτης το οποίο έχει υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο.Αυτό ήταν γνωστό από τους αρχαίους χρόνους όταν η περιοχή βρισκόταν στην επικυριαρχία της Σπάρτης, η οποία από τα μεταλλεία των Βατίκων έπαιρνε σίδηρο ενώ από την περιοχή της Μονεμβασιάς χαλκό.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS